College Life: Wow, I love your accent!

Na een bezoek aan Washington en New York gedurende een week met mijn vader, ben ik inmiddels al ruim drie weken op de campus van Rowan University in Glassboro, New Jersey. De drie weken hier zijn voorbijgegaan als waren het drie dagen. Het is hier alsof ik met vakantie ben. Als ik dat gevoel de overige 36 weken weet vast te houden, dan kun je absoluut spreken van een fantastisch jaar. So far, so good!

Op 17 augustus om kwart over twee werd ik definitief in het diepe gegooid. Mijn vader verliet de campus en ik was op mezelf. Gelukkig had ik geen moment om dit toch lastige moment te overdenken, want om half drie al stond de eerste training met het voetbalteam van de universiteit gepland. Hoewel ik hier nieuw ben én buitenlander, voelde ik mij vanaf minuut één een echt onderdeel van het team. De Amerikanen willen alles van je weten en dat is hartstikke leuk. Het meest zijn ze (uiteraard) geïnteresseerd in Amsterdam. Ik hoef maar te zeggen dat ik op twintig minuten van Amsterdam woon en iedereen hangt aan mijn lippen. ‘That’s awesome, dude!’ Amerikanen, in ieder geval die uit het voetbalteam, denken inderdaad dat Amsterdam uitsluitend uit coffeeshops en bordelen bestaat en willen die stad zeker een keer bezoeken.

Door alle vragen die de Amerikanen aan mij stellen over alles in Nederland, merk ik wel dat de meeste Amerikanen weinig tot niets weten van de rest van de wereld. De twee leukste voorbeelden wil ik jullie absoluut niet onthouden. Een jongen uit mijn voetbalteam vroeg of we in Nederland eigenlijk wel televisie hebben. ‘You said you live in a village, so I thought maybe you don’t have televisions over there.’ Een andere leuke opmerking komt van een meisje, dat zich afvraagt waarom ik in Amerika naar de universiteit ga. ‘Is it because of that there are no colleges in the Netherlands, that you are coming to this University?’ Dat Amerika niet het enige land in de wereld is met hoger onderwijs, is blijkbaar nog niet bij iedereen bekend. Ik heb maar niet gezegd dat de oudste universiteit van Nederland ouder is dan de Verenigde Staten zelf zijn.

Naast nieuwsgierig zijn de meeste Amerikanen ook vol bewondering. Ze vinden het allemaal heel erg dapper dat ik hier helemaal in mijn eentje ben en dat mijn ouders nog steeds in Nederland zijn. Daarnaast zijn ze ook onder de indruk van mijn beheersing van de Engelse taal en mijn accent in het bijzonder. Het eerste wat iedereen zegt als ik mij heb voorgesteld als:  ‘Hi, I’m Frans from The Netherlands’, is: ‘Wow, I love your accent!’ Hoewel ik aan het eind van mijn tijd hier (mei 2009) zoveel mogelijk wil klinken als een echte Amerikaan, geniet ik voorlopig van de status als de ‘Dutchboy with that lovely accent’.

Niet alleen de Amerikanen vinden het leuk dat ik er ben. Ik zelf heb tot op heden alleen maar leuke dingen gedaan en heb de eerste vrienden gemaakt en de eerste feestjes gehad. Natuurlijk heb ik hier ook gewoon les, maar op de een of andere manier voelt het niet als school. Misschien wel omdat mijn lessen pas om half tien beginnen, om half twee klaar zijn en ik op vrijdag vrij ben. Zoals je merkt, heb ik het enorm naar mijn zin. De volgende keer meer!

> Lees hier de eerste column van Frans: College Life: pre-departure

Reacties

• 20/09/2008 door Anne:
  Franssje! Heel cool dit, man! haha ik ga ze lezen! Ik kijk al uit naar de column: Spring Break with Anne in L.A haha..of een goede recensie van een optreden van mij hier op hollywood blvd ;)? Dude, ik ga je gratis tickets sturen haha spreek je!
  
  
• 13/09/2008 door Frans:
  Naomi, lees mijn eerste verhaal voor alle antwoorden!
  
  
• 11/09/2008 door naomi:
  FOKKIN COOL!!! i'm like freaking jelouas.. ik wil ook naar amerika om te studeren maar ja dat komt nog wel.. aan welke uni studeer je dan? en wat?:P