College Life: Wine and dine at Rowan

De achttienjarige Frans studeert de komende tien maanden in de VS. Op PAUZE.nl kun je zijn belevenissen lezen!

Inmiddels zijn we weer twee weken verder en ben ik alweer ruim een maand op campus, oftewel tien procent van mijn tijd hier zit er alweer op. Toch maak ik iedere dag weer nieuwe dingen mee of vallen me andere dingen op. Amerikanen zijn immers anders dan Nederlanders en dat levert zaken op die het waard zijn om over te schrijven.

Op de dag dat ik mijn eerste ‘Philly Cheese Steak’, een soort broodje warm vlees met gesmolten kaas,  op heb, lijkt het mij een mooi moment om stil te staan bij de tafelmanieren, of beter gezegd tafelgewoonten, van mijn Amerikaanse vrienden. Als goed opgevoede Nederlandse jongen kijk ik af en toe mijn ogen uit. 

Het eerste wat opvalt, is dat iedereen alleen maar een vork gebruikt tijdens het eten. Voor snijden, prikken en alles wat je verder met eten kunt doen volstaat een vork. Het komt dan ook regelmatig voor dat ik in de eetzaal nog wel een mes weet te bemachtigen, maar in geen velden of wegen een vork kan vinden. Niet heel praktisch, maar gelukkig hoef ik nooit lang te wachten op extra vorken, alle Amerikanen hebben er immers hard eentje nodig. Stiekem moet ik van binnen wel een beetje lachen als ik mensen zie ploeteren om een normaal stuk vlees met hun vork door te snijden. Dan ben ik toch blij grootgebracht te zijn met het principe: eten doe je met vork én mes!


De eetzaal op de campus

Het eten hier op de campus is overigens prima. ‘s Ochtends bij het ontbijt is er  genoeg keuze. Er zijn cornflakes, bagels, gewoon brood en alle ingrediënten voor een Engels ontbijt. Voor mij is het altijd moeilijk te kiezen wat ik wil. De twijfel bestaat uit enerzijds een roerei en anderzijds de boterhammen met pindakaas. Kies ik voor het roerei, dan houd ik vast aan het vakantiegevoel. Kies ik voor de boterhammen met pindakaas, dan kies ik voor mijn oude vertrouwde thuis. Hoewel ik thuis eigenlijk altijd cornflakes at als ontbijt, vertrouw ik hier de (volle) melk nog niet helemaal. Maar wat niet is, kan natuurlijk altijd nog komen.

Lunch is eigenlijk altijd warm. Meestal neem ik wat pasta en maak ik ook nog een paar tosti’s. Dat vult gelukkig goed, want op het moment dat ik kan lunchen is het al half twee en heb ik doorgaans enorme honger. Op dagen dat ik vind dat ik het verdien, trakteer ik mijzelf nog weleens op wat fastfood zoals een cheeseburger met frites. Mijn favoriete dag is dinsdag, die ik zelf inmiddels heb omgedoopt tot ‘ Taco Tuesday’. Dan kun je namelijk je eigen taco’s samenstellen, wat ik dan natuurlijk ook doe. Echt een traktatie op mijn ‘zwaarste’ dag, dat wil zeggen: de dag met de meeste lessen.

Het avondeten is prima, maar toch minder gevarieerd dan thuis. Wat vooral opvalt, is dat bijna al het vlees is gepaneerd. Om toch aan mijn vitaminen te komen heb ik twee opties. Of ik kan een echt lekkere salade maken of ik kan roerbakgroenten nemen, die ook niet slecht zijn. Ik wissel dat dan ook af. In de weekenden gun ik mijzelf meestal een dag voor fast food, dat is immers lekker en vooral gemakkelijk.

Hoewel het heel eenvoudig  is om hier aan het einde van het jaar tonnetje rond weer weg te gaan, kan ik door gewoon normaal en gezond te eten voorkomen dat dit gebeurt. Aanbod is er immers genoeg. Vooralsnog gaat dat dus prima en geniet ik nog steeds met volle teugen van mijn verblijf op Rowan University, New Jersey!

Lees hier de eerdere colums van Frans:
> College Life: Wow, I love your accent!
> College Life: pre-departure

Reacties

• 11/10/2008 door Ryanne:
  Hee franzie, het is maar beter dat je op je lijntje let ja, want je had belooft om als een ware American jock terug te komen!!
  
  
• 30/09/2008 door Irene:
  Aardig artikeltje. Misschien iets voor jou om uit te vinden : ontwikkel vorken met een snijrand. Vraag er meteen octrooi op aan en je loopt binnen.Ik neem genoegen met 20% van je winst. Moet toch niet zo moeilijk zijn dunkt me. Hoe is het met het mayonaise gebruik van de Amerikanen? Volgens mij gebruiken ze dat overal op. Groetjes Irene