College Life: Disclaimer

De achttienjarige Frans studeert de komende tien maanden in de VS. Op PAUZE.nl kun je zijn belevenissen lezen!

Waarschuwing: het lezen van deze column kan je mening over Amerika negatief beïnvloeden. De schrijver heeft echter nooit bedoeld om de Verenigde Staten in een kwaad daglicht te stellen en spoort geenszins aan tot het plegen van terroristische acties. Het bewust beledigen van mensen is niet aan de orde.

Na het lezen van deze waarschuwing zal je hoogstwaarschijnlijk denken dat ik gek ben geworden. Ik noem het Amerikaans. Nu ik meer dan twee maanden in de Verenigde Staten ben, valt het mij op dat voor alles wordt gewaarschuwd om te zorgen dat er zo min mogelijk redenen zijn om aangeklaagd te kunnen worden. Je wordt hier namelijk voor het minste of geringste voor de rechter gesleept.

Wellicht herinner je je nog wel de rechtszaak die een paar jaar geleden tegen McDonald’s in Amerika was aangespannen. Deze mensen beweerden dat zij niet wisten dat je van 20 hamburgers, 35 grote porties frites en 14 milkshakes per week overgewicht krijgt. Ze wilden geld van McDonald’s ter compensatie van hun overgewicht. In Amerika is dit niet raar.

Om dit te voorkomen wordt nu voor alles gewaarschuwd. In de McDonald’s is bijvoorbeeld het aantal calorieën per hamburger groter vermeld dan de prijs. Bij de Starbucks staat op elk kopje dat je drinkt dat de inhoud erg warm is, tenzij het een ijskoffie is natuurlijk. Daarnaast staat er op alle Starbucks-bekertjes een politieke of ideologische uitspraak van een persoon of uit een boek, begeleid met de volgende mededeling: ‘This is the author’s opinion, not necessarily that of Starbucks’. Stel je toch voor dat je de uitspraak, die doorgaans weinig uitdagend is, beledigend vindt. Starbucks is dan in ieder geval veilig.

Voor alles wordt een stap naar de rechter overwogen. Laatst is een jongen uit mijn voetbalteam zijn dvd-map verloren, nadat zijn kamergenoot die ergens mee naar toe heeft genomen en daar waarschijnlijk heeft laten liggen. In eerste instantie wilde hij hem in elkaar slaan, maar het leek hem later toch beter om hem te ‘sue-en’, oftewel aan te klagen. Of dat uiteindelijk ook is gebeurd weet ik niet, maar ik sluit niets uit.

Als je wordt gepakt door de politie voor wildplassen krijg je niet een vooraf vastgestelde boete, maar word je uitgenodigd om voor de rechter te verschijnen. Uiteindelijk zal de rechter dan bepalen wat de straf is. Volgens mij kost dit meer tijd en geld dan de boete zelf.

Het meest bizarre aan regelgeving wat ik hier tot nu toe heb meegemaakt is het volgende. Tijdens werkzaamheden op de campus hingen her en der borden die de omleidingen aangaven. Na afloop belandden deze borden in de prullenbak en hebben mijn roommate en ik deze borden gepakt om te gebruiken als decoratie voor onze kamer. Dit blijkt diefstal te zijn en ons werd vriendelijk doch dringend verzocht de borden terug te brengen. We hebben hier maar niet al te hard tegen geprotesteerd, straks dagen ze ons nog voor de rechter!

Lees hier de eerdere colums van Frans:
> College Life: Wine and dine at Rowan
> College Life: Wow, I love your accent! 
> College Life: pre-departure