College Life: Everything comes to an end

De afgelopen weken heb ik inderdaad niets van mij laten horen. De laatste weken op Rowan University waren druk, leuk en zo tijdrovend dat het schrijven er gewoon bij in is geschoten. Nu ben ik weer thuis en is dit dus de laatste episode in de serie van columns onder de naam 'College Life'.

> Door PAUZE-reporter Frans Krul

Na een jaar lang leven, wonen, studeren, sporten, reizen en plezier maken in de Verenigde Staten is dit een mooi moment om terug te blikken en af te sluiten. Er is immers genoeg gebeurd en ik kan wel zeggen dat ik een echte Amerika-kenner ben en, niet in de laatste plaats, een Amerikanen-kenner.

Amerikanen zijn heel behulpzame en vriendelijke mensen. Heel gastvrij, toen ik nog maar een paar dagen op de campus was, werd ik al uitgenodigd om bij mensen films te kijken of te XBOXen. Echter, toen ook al kwam ik er achter dat er met Amerikanen heel moeilijk afspraken te maken zijn. Zeker in het begin heb ik meerdere malen op een telefoontje gewacht dat nooit kwam. Op een gegeven moment went dat wel, maar het blijft niet leuk.

Typisch Amerikaans
Wat wel leuk is dat je, zeker als je buitenlander bent, meteen ieders vriend bent. Je wordt aan alle vrienden van vrienden voorgesteld en ook weer aan hun vrienden. Wat dan ook blijkt is dat opeens iedereen buitenlands is. “Ja, mijn opa was half Iers en mijn oma kwart Pools en ik ben dus half Iers, kwart Pools en ook nog half Italiaans van mijn moeders kant.” Kortom, 125% Amerikaans! Daar moest ik altijd wel om lachen.

Ook over Amerika heb ik na dit jaar een goed beeld. Thanksgiving heb ik meegemaakt, de Super Bowl, dingen die echt typisch Amerikaans zijn. Ontzettend leuk om een keer mee te maken, maar ik vind Koninginnedag of Sinterklaas toch echt leuker. Een echte Amerikaanse ervaring was ook de verkiezing van Barack Obama. Onvoorstelbaar mensen die toeterend de straat op gaan na de overwinning. In Nederland is dat toch onvoorstelbaar, CDA aanhang tot laat in de avond op straat groot feest vierend. In Amerika kan het wel.

Als je in het buitenland leeft, leer je niet alleen het gastland maar ook je eigen land veel beter kennen.

Eind goed, al goed
Nu ben ik weer terug in Nederland, dat toch wel echt mijn land is. Als je in het buitenland leeft, leer je niet alleen het gastland maar ook je eigen land veel beter kennen. Nederland is inderdaad liberaal, plat en echt heel anders dan Amerika. In alle opzichten. Toen ik naar Amerika ging dacht ik dat het daar wel ongeveer hetzelfde zou zijn als hier, maar dat is niet zo. De huizen zijn anders, allemaal van hout, elektriciteitsdraden zijn boven de grond en de Amerikaanse cultuur is in zijn geheel echt anders. Natuurlijk, het lijkt veel meer op Nederland dan weet ik wat voor een Afrikaans land, maar het verschil is echt veel groter dan ik had verwacht.

Thuis, home sweet home. Einde van mijn college life, einde van Amerika. Begin van mijn studentenleven, een nieuw begin!


> Word jij de nieuwe Frans? Meld je hier!