Cherylle met dubbel Q (3)

PAUZE.nl-columniste Cherylle heeft geen geld meer...

U heeft uw limiet bereikt

Ik vind deze tijd van het hele schooljaar het rotst. Eigenlijk hoef ik helemaal niet te stressen, maar ik stress toch. En nee, niet alleen doordat de testweek naar mij lacht. Het zijn die feesten, die geweldige feesten. Je raadt het al: de verjaardagen komen er weer aan.

Het begint dinsdag: mijn vriend. Was ik er eindelijk over uit wat ik moest geven, zag ik in mijn agenda het volgende staan: VADERDAG. Wat moet je voor Vaderdag geven?! Ik ben nu toch net te oud voor zo’n leuk knutselwerkje – hoewel, het valt mee, slechts zo’n tien jaar. Al denkend draaide ik de bladzijde van mijn agenda om en dat gaf de doorslag: mijn broers verjaardag. Je raadt het al: hoofdpijn!

Er zat maar één ding op: met mijn pinpas in mijn linkerhand en mijn lijstje met cadeaus in de rechter, ging ik naar de stad. Daar zag ik het, in de etalage: een Ipod-shuffle. Gifgroen, perfect! Mijn hersens gingen op volle toeren: als ik nou wat inspreek en hem dan weer inpak…? Ja, ik wist het zeker, dit cadeau zou het worden. Snel pakte ik het exemplaar, bedacht nog even hoeveel uur werken dit was, en legde hem toen toch op de toonbank. ‘Deze alstublieft,’ zei ik breed grijnzend – dit kwam mede doordat ik net een dag beugelloos was - terwijl ik wachtte op het sein dat ik met mijn plastic geld kon betalen. Snel trok ik even mijn nieuwe blazer en sjaal recht. Het sein volgde.

Pinnen, wat is het toch een geweldige uitvinding! Ik liet mijn pasje door het apparaat glijden, tikte 4 cijfers in. ‘Kun je het ook inpakken?’ De jongen had het papier al in zijn handen, toen zag ik het. Dit was vreselijk, dit kon toch niet?!
Op het schermpje stond het toch echt: ‘GEEN SALDO’. ‘Haal hem nog maar een keer door.’ Gedwee deed ik wat mij gevraagd werd, maar tevergeefs. ‘Ik pin het even contant.’ Het kon altijd nog aan het apparaat in de IF-store liggen, toch? Toch?! Ik liep naar de pinautomaat om de hoek en checkte mijn saldo. Een zielige drie staarde mij aan. Een drie?! Ja, het was een drie, één drie! Geen nul, geen komma, alleen een drie.

Verdrietig keek ik naar mijn blazer en sjaal. Maar waarom maken ze die kleren dan ook zo leuk?! Er zat maar één ding op…

Oh nee hè, is het al zo laat? Ik moet werken!
Ben weg!

;)

Kuss,
Cherylle

Reacties

• 03/07/2009 door Floor:
  Ooo, wat is dit tog herkenbaar;).
  
  
• 30/06/2009 door Celine:
  Geweldige column weer:D
  
  
• 30/06/2009 door Bianca:
  Is dit nou de jeugdrecessie?