Achter de schermen

Stephanie is PAUZE-REPORTER én model. Lees hier de verhalen over haar eerste passen op de catwalk.

Door PAUZE-reporter Stephanie 


Een paar dagen nadat ik voor het eerst op de catwalk heb gestaan, vind ik een mailtje in mijn inbox: of ik misschien voor de bekende designer Malousebastiaan wil lopen. ‘JAAA!’ roept alles in mij meteen. Na mijn eerste ervaring met de catwalk wil ik wel voor elke ontwerper een modeshow lopen, maar voor Malousebastiaan is echt een eer. Vorige fashionweek was ik nog bij hun show om verslag te doen voor de Pauze, waarna ik meteen fan ben geworden en nu vragen ze of ik voor hen wil lopen. Het enige antwoord op die vraag is ja!

Op weg naar de catwalk
De volgende dag op school, meld ik dit nieuws eerst aan mijn beste vriendinnetjes en loop dan met trillende handjes door naar de afdelingsleider, alleen al voor zijn kamer ben ik bang. Ik laat het e-mailtje aan hem zien en vraag of ik alsjeblieft de aanstaande donderdag vrij kan krijgen voor de show. Tot mijn grote verbazing zegt hij ‘Ja prima, ik zet het meteen in de computer. Laat je nog wel even weten hoe het was?’ Opgelucht en gelukkig loop ik die dag de school uit. Ik loop voor Malousebastiaan!

Dommie
De dag van de show begint al vroeg en als ik half lig te slapen in de trein wordt er naar mijn kaartje gevraagd. Niets vermoedend laat ik mijn retourtje zien, waarop de condecteur vraagt ‘Kortingskaartje, hmm?’ Ik knik en wil mijn kortingspas uit mijn portemonnee pakken. ‘Weet je wel hoe laat het is?’ Ik kijk hem verstrooid aan. ‘Je mag je kortingspas pas na negen uur gebruiken, dommie’ en hij scheurt mijn kaartje door met de boodschap: ‘Koop op de terugweg maar een nieuwe’. Een beetje beteuterd kijk ik hem na. Daar gaat mijn reiskostenvergoeding.

Wachten op een vogelnest
Na een lange treinreis en een dramatische zoektocht naar de juiste bus, kom ik uiteindelijk aan bij de Patsoefabriek waar de modeshow gaat plaatsvinden. Daar meet ik Marlou en Ferdinand, de ontwerpers van het label en die leidden ons meteen naar de kantine waar we meteen kunnen beginnen met wachten. Gelukkig is het een leuk pand, zijn de modellen gezellig en ligt er aan de kantine zelfs een terras mét boten, waar we wat zonnen en kletsen totdat we worden geroepen om ons haar te laten doen. Maar of ik met dat haar nu zo blij mag zijn.. Mijn haar wordt eerst uigebreid gekamd, gestijld, gewafeld en daarna in de meest vreemde vormen opgestoken. Het voelt erg raar en groot en jawel, als ik in de spiegel kijk is het dat ook. Iedereen vindt het prachtig en artistiek en daar moet ik hen gelijk in geven, het ziet er geweldig uit. Maar het voelt wel alsof er een vogelnest op mijn hoofd zit. De visagie wordt in tegenstelling tot het haar heel rustig gehouden. Maar ik voel me toch meteen een stuk mooier met wat make-up op.

Bijna maar nog niet helemaal
Na de visagie word ik weer teruggestuurd naar de kantine, waar Malou en Ferdinand steeds één of twee modellen ophalen om ze de kleding te laten passen. Als ik word geroepen en ik de kleren zie die ik mag dragen word ik helemaal gelukkig. Ik mag een prachtige rode jurk dragen met soort van bolero van leer erop. Het ziet er super uit en ik zou de kleding het liefst mee naar huis nemen.

Laatste repetitie
Rond drie uur worden we geroepen voor een repetitie. We gaan naar de zaal waar de modeshow gaat plaats vinden en krijgen de choreografie uitgelegd wat dit keer best ingewikkeld is. In plaats van een standaard rechte catwalk met publiek aan de zijkanten en fotografen aan het eind, lopen we dit keer om het publiek heen. Geen rechte lijn met pose aan het eind dus. In totaal loopt iedereen drie rondjes, maar wel in verschillende volgordes wat het erg ingewikkeld maakt. Maar na een paar keer oefenen gaat het toch best goed. Na de repetitie begint de stress een beetje, want een aantal modellen zijn nog niet klaar met hun haar en make-up en de show begint al om vijf uur. Dus wordt iedereen snel naar de plek gestuurd waar zij nog moet zijn voor de laatste dingentjes. Rond half vijf is er nog een laatste repetitie, met kleding en schoenen en daarna moeten we ons gaan verstoppen achter de schermen omdat de gasten komen.

Backstage
Achter de schermen is het nog steeds ontzettend gezellig. In tegenstelling tot de vorige show die ik liep is hier wel een goede catering met heerlijk vers fruit, broodjes zalm, soep en zelfs danoontjes! Dus eten en kletsen we nog wat, poseren voor de fotografen die ook nog even backstage komen kijken en bereiden ons voor op de show.

Showtime!
Om kwart over vijf begint dan uiteindelijk de eerste show en het voelt weer super! De muziek en het publiek zorgen voor de geweldige spannende sfeer en het is gewoon heerlijk om zulke prachtige kleding te showen. Na drie rondjes verdwijn ik weer achter de schermen en vind ik het echt weer jammer dat het voorbij is. Gelukkig heb ik nog twee shows te gaan en ook deze gaan weer goed. Na de laatste show moet ik me helaas weer ontzettend haasten om de trein te halen. Snel trek ik mijn jurk uit en trek mijn eigen kleding weer aan, zeg iedereen gedag en sprint naar de bushalte. Als ik uiteindelijk de trein op het nippertje heb gehaald, kijkt iedereen me wel een beetje vreemd aan met een rood hoofd en een enorm kapsel. Maar dat geeft niet, want ik heb weer een geweldige dag gehad!

Lees hier de vorige column van Stephanie.

Reacties

• 20/07/2009 door cherylle:
  Toffe schrijfstijl, lees je columns steeds! Leuk hoe je het brengt, puur en is van een heel andere invalshoek. Mijn complimenten!